De Schrijvers
Jolanda Vonk
(geb. 6 april 1964) en Amieke
Hosmar (geb. 27 mei 1964),
zijn de schrijvers van dit boek.
Wij hebben beiden Speciale Pedagogiek gestudeerd
aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Jolanda in de 80'er jaren
en Amieke in de 90'er jaren.
Ons pedagogisch denkkader is daar vooral
gevormd door professor Piet de Ruiter.
Als het gaat om werken in de zorg, voor mensen met een beperking,
is Anton Doen richtinggevend geweest voor ons denken en
handelen. De holistische visie en uitgebreide klinische ervaring
van Doen is voor ons altijd een voorbeeld en inspiratie
geweest in de wijze waarop wij ons inzetten voor de cliënt.
Doen heeft een integratieve benadering ontwikkeld waarmee
hij gedragsproblemen en psychiatrische problemen bij mensen met
een verstandelijke beperking verklaart in de vorm van een integraal
diagnostisch beeld.
In dit boek werken wij dit gedachtegoed verder uit in begeleidings-
en behandelingsadviezen ten aanzien van de emotionele ontwikkeling.
Naast mensen met een verstandelijke beperking hebben wij ook veel
gewerkt met en ondersteuning geboden aan mensen met een meervoudige,
zintuiglijke of enkel lichamelijke beperking. Daarnaast is er
een grote groep cliënten met Niet Aangeboren Hersenletsel.
In dit boek willen wij een vertaalslag maken van de benadering
van Doen naar deze mensen. Ook bij hen is het zeer van belang
dat er goed gekeken wordt naar de emotionele ontwikkeling en hoe
zij op dit gebied het beste ondersteund of bejegend kunnen worden.
Als gedragswetenschappers zijn we doordrongen van het feit dat
´evidence-based' werken en gebruik van materiaal gebaseerd
op 'good practice' belangrijk is. Voor dit boek hebben we geen
apart wetenschappelijk onderzoek gedaan. Wel maken we gebruik
van wetenschappelijke theorieën en inzichten en vertalen
deze naar onze beroepspraktijk van alledag. Ook dat zien wij als
'good practice'.
Wij willen begeleiders, collega's en andere professionals in de
zorg voor mensen met een beperking deelgenoot maken van onze ervaring
en werkwijze en hopen zo dat anderen hiermee voordeel kunnen doen
in hun werk.
Wij zien uit naar kritische reacties, vragen en feedback van onze
lezers en hopen zo ook zelf weer te leren en te ontwikkelen in
ons werk.
Onze drijfveren.
Als collega's hebben wij nauw samengewerkt en gaandeweg een gezamenlijk
denk- en handelingskader ontwikkeld.
In ons werk als orthopedagoog zijn we er op gericht om een balans
te vinden in mogelijkheden en beperkingen opdat de mensen, waar
we mee werken, zich wel bevinden. Het uiteindelijke doel is optimale
ontplooiing en/of handhaving in de samenleving.
Naar onze ervaring komen veel problemen bij mensen (met een beperking)
voort uit een disharmonisch profiel van functioneren op verstandelijk,
sociaal en emotioneel gebied. Voor elk individu geldt dat hij
zich wel bevindt als deze drie facetten van de persoonlijkheid
in balans zijn. Heel vaak is dat niet het geval.
Voor ouders en begeleiders is het goed inschatten van dit profiel
lastig. De verstandelijke ontwikkeling krijgt vrijwel altijd de
meeste aandacht. De sociale vaardigheden worden wel gezien en
vaak geoefend. Maar de emotionele ontwikkeling is onderbelicht
en moeilijk in te schatten. Op welk emotioneel niveau functioneert
iemand en wat kan hij daadwerkelijk aan. Dat kan ook nog van dag
tot dag of van moment tot moment verschillen. Vervolgens is het
lastig om te bedenken wat je concreet kunt doen en hoe je goed
kunt aansluiten.
In dit boek willen we, op basis van verschillende theorieën,
maar vooral op basis van het integratieve benadering van Anton
Doen, aandacht besteden aan de emotionele ontwikkeling om
vervolgens praktische handvatten te geven: wat kun je doen in
welke emotionele ontwikkelingsfase.
Zie hiernaast de 'Making of' van ons boek.
|

Jolanda Vonk

Amieke Hosmar
VAN NOTITIE
NAAR BOEK
Ruim 10 jaar lang
zijn we als naaste collega's werkzaam geweest binnen één
organisatie. Met de studie Speciale Pedagogiek aan de VU als basis,
bleek al snel dat we dezelfde taal spraken.
In onze samenwerking
en ondersteuning aan cliënten en hun families en begeleiders
op verschillende locaties kwam steeds vaker het thema 'Emotionele
ontwikkeling' als een rode draad bovendrijven. Gaandeweg zijn we
thema-middagen en studiedagen gaan organiseren over dit onderwerp.
De stapel papieren
hierover werd hoger en steeds zijn we aanvullende literatuur blijven
lezen. De gedachte kwam op om één en ander te bundelen
tot een interne notitie. Onze toenmalig leidinggevende opperde het
plan om er een boek van te maken. Dat idee wakkerde ons enthousiasme
aan: we zouden breder onze ideeën en ervaring kunnen verspreiden.
Dit was het startsein voor ruim twee en een half jaar samen brainstormen
schrijven, afstemmen en weer herschrijven in onze vrije tijd buiten
ons werk en gezin. Beiden zijn we bij een andere organisatie gaan
werken. Gelukkig zijn computer, mail, snelle gesprekken per mobiel
of sms, media die de fysieke afstand goed overbruggen.
|